Plantacje oraz zasiewy rozmnażające były ściśle nadzorowane, a ziarna przeznaczone na sprzedaż dodatkowo oblewane wrzątkiem w celu osłabienia ich zdolności kiełkowania.

Jednak wobec ciągle rosnącego popytu na kawę było jedynie kwestią czasu, kiedy pierwsze rośliny tego gatunku wydostaną się poza granice swojej ojczyzny.
W XVII wieku wszystkie mocarstwa kolonialne oprócz Francji weszły w posiadanie sadzonek kawy lub kiełkujących ziaren. Mimo przodownictwa Hiszpanii i Portugalii w pierwszej fazie kolonizacji to głównie Holandia przyczyniła się do rozprzestrzenienia kawy.

W roku 1602 Holendrzy utworzyli Kompanię Wschodnioindyjską, a w roku 1621 Zachodnioindyjską, aby rozszerzać zasięg handlu kawą na wszystkie kontynenty. Już w roku 1648 Holendrzy przywieźli do Cejlonu wyhodowany w Amsterdamie krzew kawy, a później systematycznie zakładali uprawy kawy na Jawie, Sumatrze, Bali, Timorze i Celebes.

W XVIII wieku kawa została rozprowadzona przez kolonizatorów niemal na całym świecie do tych miejsc, które nadawały się pod jej uprawę. Francja i Anglia szczególnie aktywnie uczestniczyły w rozpowszechnieniu uprawy kawy w Ameryce Łacińskiej. Podczas gdy dla krajów z tego obszaru kolonizacja oznaczała początek smutnego rozdziału ich historii, zachodnim potęgom handlowym zapewniła ogromne zyski.