| |
W 1554 roku Haki z Aleppo oraz Dżems z Damaszku założyli
w ówczesnej tureckiej stolicy Konstantynopolu (dzisiejszym
Istambule) pierwszą kawiarnię w Europie. Z biegiem
czasu podróżni zanosili wieść o niezwykłym nowym napoju
w głąb kontynentu europejskiego.
Lekarz z Augsburga, Leonhart Rauwolf, który w latach
1573-1576 podróżował po Bliskim Wschodzie, w roku
1582 spisał kronikę swojej wyprawy, w której jako
pierwszy Europejczyk szczegółowo opisał sposoby podawania
i składniki naparu z owoców kawowca.
W 1592 roku włoski lekarz
i botanik Prosper Alpinus stworzył, po wieloletnich
podróżach po Egipcie, dzieło
z pierwszymi szczegółowymi opisami i rysunkami kawowca
i jego owocu.
Na początku XVII wieku do Europy dotarły pierwsze,
początkowo bardzo skromne jeśli chodzi o ilość dostawy
kawy. W szczególności miasta portowe i handlowe,
takie jak Wenecja, Londyn, Marsylia, Amsterdam, Brema
czy Hamburg, stały się pierwszymi europejskimi ośrodkami
przeładunku i spożycia kawy.
Od około 1650 roku można mówić o ożywionym handlu
ziarnami kawy. Jako wyjątkową datę w historii kawy
należy wymienić rok 1683, kiedy to zapasy kawy pozostawione
przez bezskutecznie oblegających Wiedeń Turków stały
się zaczątkiem wiedeńskiej kultury picia kawy.
Otwarcia kawiarni w Europie
1645 Wenecja
1650 Oksford
1652 Londyn
1659 Marsylia
1663 Amsterdam
1672 Paryż
1673 Brema
1677 Hamburg
1683 Wiedeń
|
1696 Norymberga
1697 Würzburg
1704 Monachium
1721 Berlin
|
    |
|
|